de cirkel wordt spiraal
de cirkel wordt spiraal
stilte groeit
de hemel in
onbloot zijn
kernen in
een fusie tot
essenties
slaat neer
tot komen
van beseffende
conclusies
hoe alles haakt en
ergens over gaat
de menselijke strijd
in toegemeten tijd
het kort bestaan
ons overgaan
weer moeten geven
in een ander leven
opdrachten voltooien
het zelf moeten rooien
streven naar het best
blijft alles wat er rest
de cirkel
wordt spiraal
met toekomst
als de richting
we leven
allemaal maar
doelloos want
de evolutie kent
geen enkele
verplichting
wil melker
08/11/2004
Reacties op dit gedicht
| arie: | Dinsdag, november 09, 2004 01:19 |
| De geest zal altijd boven het aardse staan, net als jouw schilderende pen Liefs, Arie |
|
| Paul de Bruyn: | Maandag, november 08, 2004 18:21 |
| een aparte Wil... ook qua vormgeving enzo... Mooi, bijzonder mooi liefs Paul |
|
| Raira: | Maandag, november 08, 2004 09:52 |
laten we leven in het nu met wat er is en echt bestaat voordat de tijd blijft stilstaan en geen kans meer doorlaat cirkelend in eigen zijn ons hart gevuld met hoop kan er maar één conclusie zijn elk moment is een nieuwe doop laten we maar genieten van alles nu niet uit verplichting maar vanuit hart en ziel want daar is ons thuis het begin en het einde mooi gedicht Wil.. zoals altijd weer één die ons de waarhei |
|
| Lieverdje: | Maandag, november 08, 2004 07:24 |
| Zeer prachtig verwoord! Liefs |
|
| Diane: | Maandag, november 08, 2004 07:19 |
| Het leven bestaat uit geven en nemen en zo zal het altijd zijn. Liefs Diane | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Goony | ||
| Gepubliceerd op: 08 november 2004 | ||
| Thema's: | ||