weidse velden
Weidse velden
Uitkijken over weidse velden
Genieten van de stilte der natuur
Her en der een verdwaald vogeltje
De wind wordt wat guur
Sjaal om mijn nek
Denken aan hem daarboven
Zou bijna in beschermengelen
Willen gaan geloven
Koude hand grijpt me vast
Bang dat ik ook zal gaan
En straks net als hem
Als engel voort zal bestaan
Rillend schud ik gedachten af
Zoekend naar positiviteit
Zolang ik nog werelds adem
Raak ik het leven niet kwijt
Een traan biggelt over wangen
Kan het niet anders zeggen
Mijn voelbaar innerlijk gemis
Is niet woordelijk uit te leggen
Lia, 9 november 2004
Reacties op dit gedicht
| Tommie3993: | Dinsdag, november 09, 2004 18:14 |
| woordelijk niet, wel voelbaar uitgelegd, intussen...xx.. | |
| Godvader: | Dinsdag, november 09, 2004 14:27 |
| ik kan het ook niet anders zeggen...mooi gedaan... liefs... |
|
| Martine Gieze: | Dinsdag, november 09, 2004 14:19 |
| 'voelbaar innerlijk gemis'...heel mooi en sterk verwoord!! zo'n gemis blijft toch moeilijk,lijkt mij!! liefs,MART |
|
| Sunflower Ria: | Dinsdag, november 09, 2004 10:44 |
| Prachtig Lia voor mij zeer herkenbaar liefs sterkte en knuffel Sunflower Ria |
|
| Peter van der Linden: | Dinsdag, november 09, 2004 10:27 |
| Heel mooi gedicht Lia. Je hebt je gevoelens prachtig verwoord. Liefs Peter. |
|
| Irdana: | Dinsdag, november 09, 2004 09:51 |
| begrepen sterkte en liefs Irdana |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lia van der Fluit | 
|
|
| Gecontroleerd door: Goony | ||
| Gepubliceerd op: 09 november 2004 | ||
| Thema's: | ||