Oase
Dwalend langs kronkelwegen
Daal ik af naar hogere sferen
Aan de oppervlakte ontmoette ik uitgestrekt
Slechts de breedte van de mens
Op de berg waren eenzaam hoge dieptes
In het water zwom ik havenloos rond
Tussen de mensen herkende ik mijzelf niet meer
Maar hieronder bij jou ervaar ik de diepte
En de hoogte van ons kunnen
Afgedaald naar onze oase
Kunnen we ons verbazen
Hoe diep onze veiligheid schuilt
Hoe je met een glimlach kan huilen
Hoe een traan een regenboog maakt in ons hart
Laten we samen gaan
Naar onze oase
Als een vruchtbare bron
voor ons 1-op-1 één-ouder bestaan
Daal ik af naar hogere sferen
Aan de oppervlakte ontmoette ik uitgestrekt
Slechts de breedte van de mens
Op de berg waren eenzaam hoge dieptes
In het water zwom ik havenloos rond
Tussen de mensen herkende ik mijzelf niet meer
Maar hieronder bij jou ervaar ik de diepte
En de hoogte van ons kunnen
Afgedaald naar onze oase
Kunnen we ons verbazen
Hoe diep onze veiligheid schuilt
Hoe je met een glimlach kan huilen
Hoe een traan een regenboog maakt in ons hart
Laten we samen gaan
Naar onze oase
Als een vruchtbare bron
voor ons 1-op-1 één-ouder bestaan
Reacties op dit gedicht
| Godvader: | Vrijdag, november 12, 2004 13:54 |
| mooi einde aan dit droomgedicht...i'll remember the name greetz |
|
Over dit gedicht
| Auteur: flashlight | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 12 november 2004 | ||
| Thema's: | ||