jij bent niet te geloven.
mijn leven weer verpest door jou.
keer op keer, dag na dag.
waarom mot je die andere geloven.
als je me dan haat zeg niks, doe niks.
me leven gaat naar de klote door jou.
en dit na alles wat we zamen deden elke dag.
wees eens slimmer dan echt alles te gaan geloven.
haat en nijd dat is wat jij bent.
alleen luisteren naar een kant van het verhaal.
terwijl ik rechtstreeks tegen jou zeg dta het niet klopt.
keer op keer zeg je dat je me wilt gaan vermoorden.
wat moet ik nou geloven van jou woorden.
je denkt dat je hebt gewonnen door dit alles.
maar jij wil populair zijn enzo keer op keer.
ik heb echte vrienden meer dan jij ooit bent geweest.
ziep in me hart doet me dit alles toch wel zeer.
maarja wat moet ik daar mee, het komt toch niet goed.
ik hoop dat deze onzin eens stopt.
jij probeerde mijn neef tegen me op te zetten.
maar denk je dat, dat jou lukt?
hij is de enigste van de hele groene welle die waar ik op kan bouwen.
het is al weer lekker een tijdje feest.
ik weet heel goed hou ik dit moet doen.
en hoef niet zo heel erg goed mee op te letten.
luister niet meer naar jou.
luister naar me ECHTE vrienden.
ik leef zo nu en dan door jou in onzekerheid.
van kotm ze me niet achterna met die klote groep van haar.
maar verder op weet ik: die ben ik weer mooi kwijt.