Moe
Moe
Ik ben moe gezongen,
Van het lied dat we componeerden.
En de leugen die begraven ligt
In de knoop van je tong.
De spot bespat me
En ik geloof je.
Totdat mijn oren luisterden naar
De stilte die jij zong over mij.
Met heel je boek van leugens had je
Me te dicht ineengedrukt. Losgerukt...
En kom pijnlijk achter je vleselijke waarheid.
Laat me slapen, want ik ben moe.
Zodat ik kan dromen van alles
Dat jij pakte,
Want wat ben ik nog, als je alles neemt,
Me leegzuigt als muggenzifterij.
Nu neem ik weer wat jij hebt genomen
En zie dat je vol zit met niks.
Ik laat je gaan om iets te worden,
Want alles wens ik je toe,
Maar kom nooit meer naar mij...
Ik ben moe gezongen,
Van het lied dat we componeerden.
En de leugen die begraven ligt
In de knoop van je tong.
De spot bespat me
En ik geloof je.
Totdat mijn oren luisterden naar
De stilte die jij zong over mij.
Met heel je boek van leugens had je
Me te dicht ineengedrukt. Losgerukt...
En kom pijnlijk achter je vleselijke waarheid.
Laat me slapen, want ik ben moe.
Zodat ik kan dromen van alles
Dat jij pakte,
Want wat ben ik nog, als je alles neemt,
Me leegzuigt als muggenzifterij.
Nu neem ik weer wat jij hebt genomen
En zie dat je vol zit met niks.
Ik laat je gaan om iets te worden,
Want alles wens ik je toe,
Maar kom nooit meer naar mij...
Reacties op dit gedicht
| Boudaatje: | Zaterdag, november 13, 2004 18:23 |
| je naam zei me niks ff je andere dichties gechekt, blijkt het enigste te zijn, jammer want van jou wilde ik nu meer lezen. mooi gedicht, gespeelt met woorden... liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Garfunkel | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 13 november 2004 | ||
| Thema's: | ||