Puinhoop
Mijn hondje die heet Momfertje
omdat hij altijd graaft
en tussen al mijn plantjes
in mijn tuin door draaft.
Hij laat geen plantje heel van mij
er blijft er geen één staan
hij blijft maar door mijn bolletjes
en alle plantjes gaan.
En als ik dan ga roepen
of schreeuw van ‘weg daar jij’
dan kijkt hij mij verwonderd aan
en kwispelt dan heel blij.
Uit mijn bundel "Mijn hond en ik."
omdat hij altijd graaft
en tussen al mijn plantjes
in mijn tuin door draaft.
Hij laat geen plantje heel van mij
er blijft er geen één staan
hij blijft maar door mijn bolletjes
en alle plantjes gaan.
En als ik dan ga roepen
of schreeuw van ‘weg daar jij’
dan kijkt hij mij verwonderd aan
en kwispelt dan heel blij.
Uit mijn bundel "Mijn hond en ik."
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Woensdag, november 17, 2004 09:09 |
| Eén voordeel, je hoeft niet meer te spitten ;=). Liefs / sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Henk van Zijp www.seipie.nl | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 17 november 2004 | ||
| Thema's: | ||