wetend
als je op het randje van
niet meer interesseren zit
en eigenlijk wel weet dat je daar zit
maar toch niks doet
je blijft doorgaan
terwijl de tijd al gaat slapen
maar je komt niet
van dat randje af
als de wind niet met je mee gaat
is alles zelf doen onmogelijk
natuurlijk
je bent ook niet achterlijk
verbaasd wetend
dat je op het randje zit
maar blijvend
ben je zo bang om er van af te vallen.
Reacties op dit gedicht
| Sophietje: | Maandag, november 29, 2004 17:10 |
| hmmm, erg bijzonder (zoals al je gedichten) Ik vind hem erg erg mooi. Liefs sop |
|
| Hans Winter: | Woensdag, november 17, 2004 22:04 |
| zie je geen weg ten leven anders dan lijden, zit alles op slot, wat zal je bevrijden, je zoekt een toeval dat voor jou beslist je lot is. groetje, hans |
|
Over dit gedicht
| Auteur: nienk | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 17 november 2004 | ||
| Thema's: | ||