Opgeven?
Opgeven
Omringd door duisteris, gepakt door verdriet, dat is het moment dat je het doel van het leven even niet meer ziet
Niets kan je meer raken, je bent gevoelloos, en probeert je zo sterk te maken.
Als het eind bijna in zicht zal zijn,
komt er een engel, en komt tussen de grauwe wolken toch weer een straaltje zonneschijn
Dat geeft mij moed, en kracht om het niet op te geven,
En met die hoop weer een stukje verder te leven
Omringd door duisteris, gepakt door verdriet, dat is het moment dat je het doel van het leven even niet meer ziet
Niets kan je meer raken, je bent gevoelloos, en probeert je zo sterk te maken.
Als het eind bijna in zicht zal zijn,
komt er een engel, en komt tussen de grauwe wolken toch weer een straaltje zonneschijn
Dat geeft mij moed, en kracht om het niet op te geven,
En met die hoop weer een stukje verder te leven
Reacties op dit gedicht
| -- Celeste --: | Maandag, december 25, 2006 21:22 |
| heel mooi, zo voel ik me ook vaak.. kusz -- Celeste -- | |
| marcia39: | Donderdag, november 18, 2004 22:15 |
| Zolang je maar weet dat inderdaad ooit de dag weer komt om de draad weer op te pakken, mooi verhelderend geschreven ;D (K) |
|
| regendruppel: | Donderdag, november 18, 2004 22:05 |
| heel erg mooi:) liefs regendruppel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *Sanne* | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 18 november 2004 | ||
| Thema's: | ||