Angstig

Angstige ogen
Tranen van blijvend verdriet
Schreeuw uit jou mond
Die mijn hart pijnlijk verwond

Nadine... ik wil naar Nadine
Pijn in je schreeuw te horen
Maar niet naar je toe kunnen gaan
Ik kon je alleen maar horen.. en tussen die muren blijven staan

Toen hoorde ik je slaan
Op die muren
Wetend jou gedachte
Ik wil hier vandaan!!

En nu.. nu kunnen we niet
Niet weg gaan van wege de schade
Die we dan gaan aanrichten
Al het verdriet..

Maar het is gewoon angstig..
Om in deze wereld te blijven
En niet naar een plek te gaan..
Waar Renate en ik elkaar gelukkig kunnen maken!
Met onze eeuwige vriendschap...