Verloofde van verkeerd geloof
VERLOOFDE VAN VERKEERD GELOOF
Ik heb aan je gedacht
en verward door afstand
hang je als Arachne's draden
in het bos van mijn dagen,
in de takken van mijn hersens.
Hoe je bent:
Een constante van verandering;
je blikke mobiele ego
staat in contrast
met de omhelzing van een foto,
je geslotenheid
met de illusie van herinnering.
Ik sla de kranten open
en je wordt plots een extremist.
Elk postmodern middel zegt
dat je niet meer integreert
en impliceert
dat de verschillen tussen ons
te groot zijn.
Spin in elkaars web
van liefde, boosheid, misverstanden
wacht ik totdat jij
gewoon weer jij bent,
de boze wolken overdrijven
en een zonnestraal
de dauwparels op zijde reflecteert.
Ik heb aan je gedacht
en verward door afstand
hang je als Arachne's draden
in het bos van mijn dagen,
in de takken van mijn hersens.
Hoe je bent:
Een constante van verandering;
je blikke mobiele ego
staat in contrast
met de omhelzing van een foto,
je geslotenheid
met de illusie van herinnering.
Ik sla de kranten open
en je wordt plots een extremist.
Elk postmodern middel zegt
dat je niet meer integreert
en impliceert
dat de verschillen tussen ons
te groot zijn.
Spin in elkaars web
van liefde, boosheid, misverstanden
wacht ik totdat jij
gewoon weer jij bent,
de boze wolken overdrijven
en een zonnestraal
de dauwparels op zijde reflecteert.
Reacties op dit gedicht
| Jannie Hoogendam: | Maandag, november 22, 2004 15:07 |
| Ik hoop dat je hem bekeren kunt... Heel goed gebracht/geschreven liefs Jannie |
|
| Edwin van Rossen: | Maandag, november 22, 2004 12:42 |
| Heel mooi, sprekend gedicht. Graag gelezen. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Marije Tamar | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 22 november 2004 | ||
| Thema's: | ||