Onzichtbare stad
De stad slaapt
niemand ziet haar meer
gebouwen,straten,pleinen
zijn gedompeld in een mistlaag
Onbereikbaar is ze
allen wegen naar haar zijn uitgewist
te vinden is ze niet meer
zij die 's avonds is verlicht
Betoverend was ze met haar bankjes en fonteinen
door haar liep ik jarenlang
van ouderlijk huis tot aan bioscoop gebouw
waar plakkaten hingen
Van hoe ze
eens was
Reacties op dit gedicht
| Fri..: | Dinsdag, november 23, 2004 18:09 |
| zeer mooi.. het doet mij een beeld scheppen, toch, aan een zeer oude en mooie stad. Liefs |
|
| arie.v.d.zalm: | Dinsdag, november 23, 2004 07:26 |
| mooi,heel mooi gedicht. moin moin arie |
|
| Lia : | Dinsdag, november 23, 2004 06:56 |
| hoe ze eens was.. mooooooooooi.. liefs, Lia |
|
| maria : | Dinsdag, november 23, 2004 00:22 |
| magisch dicht met heimwee gezicht prachtig geschreven bewonderend gelezen liefs, maria |
|
| michris: | Dinsdag, november 23, 2004 00:13 |
| Ik proef verlangen in jouw gedicht Wijnand.... michris |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 23 november 2004 | ||
| Thema's: | ||