er bloeit weer onkruid op je pad
er bloeit weer onkruid op je pad
je knakt de bloem
zo dat haar vrucht
niet meer kan rijpen
je kunt maar niet begrijpen
wat warmte doet en tijd
ik liet je groeien
en uitbundig bloeien
in de kleur van je hart
het rood van pijn omdat het
lekker voelde in aanwezigzijn
je hebt genoten maar
de spanning is je opgebroken
je hebt de bloem geknakt
omdat je geen vertrouwen in de
liefde had en hebt voor zelf gekozen
je loosde vriendschap die er was
ging vreemd door alle bochten
wist dat ze je kochten, vrij van enige
herinnering dacht je aan een nieuw begin
er bloeit weer onkruid op je pad
wil melker
01/12/2004
Reacties op dit gedicht
| la mama: | Woensdag, december 01, 2004 14:49 |
| ooit was dit herkenbaar... droevig mooi liefs,margot |
|
| will hanssen: | Woensdag, december 01, 2004 13:29 |
| Ontroerend mooi Wil!! Liefs, Will |
|
| Diane: | Woensdag, december 01, 2004 07:11 |
| Onkruid kan ook mooi zijn.We doen allemaal wel dingen waar we ooit eens spijt van krijgen. Maar het leven gaat voort en probeer het beste ervan te maken. Liefs Diane | |
| Lia : | Woensdag, december 01, 2004 07:00 |
| het leven gaat niet altijd over rozen.. mooi dicht van je.. knuf,Lia | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Goony | ||
| Gepubliceerd op: 01 december 2004 | ||
| Thema's: | ||