Onze levensreis
Ik heb verdriet gevonden
en bergen beklommen
ben blijven zoeken
heb dingen leren accepteren
vele levenslessen geleerd
en als ik in je spiegels kijk
voel ik me goed
heb dan dat unieke gevoel
veel heb ik mogen nemen
veel heb ik kunnen geven
maar je blik laat nu blijken
dat we soms even stil
moeten durven staan
in onze levensreis.
Reacties op dit gedicht
| maanmeisje: | Dinsdag, december 07, 2004 19:51 |
| mooi... | |
| Peter van der Linden: | Maandag, december 06, 2004 23:36 |
| De boog kan ook niet altijd gespannen zijn. Een rustpauze op tijd is wel eens nodig. Mooi levensgedicht. Slaap lekker. Liefs, Peter. |
|
| erje: | Maandag, december 06, 2004 21:55 |
| daar is niets mis mee even uitblazen je kunt ook teveel hooi op de vork nemen en dat is niet de bedoeling je bent uit een dal gekomen en als je na de ballans eventjes een pittstop maakt kun je verder bouwen mooi gedicht meid liefs erje |
|
| MayadeBij: | Maandag, december 06, 2004 21:33 |
| ( heel even dan ;) | |
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: Suus | ||
| Gepubliceerd op: 06 december 2004 | ||
| Thema's: | ||