WISSELPASSEN RAKEN NATUREL MIJN RITME
Wisselpassen raken naturel mijn ritme
Ik zie je staan met in je hand
de lijnen acht en negen.
Je borsten recht vooruit,
je neemt tram zeven.
Je wisselpassen raken
naturel mijn ritme
om problemen snel
en ongezien voorbij te lopen.
Je koestert mijn gezondheid
als jouw deel van leven.
Mijn humeur moet jouw
depressies voeding geven.
Ik droom vooral mijn weggaan
als je komt. Jouw denken
weeft ons samen tot een vorm
van verhangen in geborgenheid.
We lopen ieder pad.
Ik pak mijn zonnebad,
de warmte voelt weldadig.
Jij regent wat, de wind
trekt aan, een onweersklap.
Bij jou komt zonlicht later.
wil melker
05/07/2001
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 05 juli 2001 | ||
| Thema's: | ||