zomerden in vollemaanse nachten
zomerden in vollemaanse nachten
ik heb je
tot vrouw gestreeld
je wonden zijn geheeld
je was eens het
verlaten kind dat in de
liefde nooit zichzelf meer vindt
we kwamen samen
in een dubbelleventijd
lente bloeide zomaar eeuwigheid
we zomerden in
vollemaanse nachten, kregen
van elkaar wat we verwachten
maar je wilde pijn
in drempelloze vlagen om dat
van vroeger beter te verdragen
ik gaf je alles
zelfs mijn hart en ziel en
meer dan ik voor mogelijk hield
je voelt je nu compleet
maar je minnaar blijft een risico
zoals dat tegenwoordig heet
je bent weer op het
oude nest, kiest nu je vrienden
voor je eigen lust en zonder rest
wil melker
08/12/2004
Reacties op dit gedicht
| Sunflower Ria: | Donderdag, december 09, 2004 00:05 |
| wens je licht liefde en kracht en sterkte prachtig verwoord liefs en knuffel Sunflower Ria |
|
| Fri..: | Woensdag, december 08, 2004 16:55 |
| Zucht.. mooi ik hou het even kort vandaag, Liefs,F. |
|
| *anneke*: | Woensdag, december 08, 2004 09:26 |
| afscheid nemen is altijd moeilijk, zeker wanneer je er niet klaar voor bent. liefs, namasté, Ann |
|
| Mamke: | Woensdag, december 08, 2004 08:50 |
| Slik... | |
| Sheena: | Woensdag, december 08, 2004 07:59 |
| strofe 1 is een overbekende. soms wint iets in herhaling aan kracht. soms niet. |
|
| Diane: | Woensdag, december 08, 2004 07:25 |
| Dan word het voor jouw tijd dat je ook je eigen nestje zoekt. Zodat je weer gelukkig word. Weet dat afscheid moeilijk is. En de eenzaamheid soms drukt. Maar als de keuzes zijn gemaakt. De deur gesloten word.Is het tijd om eigen geluk te zoeken. Liefs Diane | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Suus | ||
| Gepubliceerd op: 08 december 2004 | ||
| Thema's: | ||