Vrienden
Als je dag veranderd in nacht,
en je hebt geen zicht.
Geheel onverwacht,
dan ben ik je verlossende licht.
Ik tover een glimlach,
op jou betraande gezicht.
En als het even mag,
dan ben ik je verlossende licht.
Zit je er even helemaal door,
ik zie het dan als mijn plicht.
Want daar zijn vrienden voor,
dan ben ik je verlossende licht.
Mijn zon wordt donkerder dan de maan,
en mijn tranen zijn zo'n gewicht.
Naar jou is waar ik naartoe zal gaan,
want jij bent mijn verlossende licht.
en je hebt geen zicht.
Geheel onverwacht,
dan ben ik je verlossende licht.
Ik tover een glimlach,
op jou betraande gezicht.
En als het even mag,
dan ben ik je verlossende licht.
Zit je er even helemaal door,
ik zie het dan als mijn plicht.
Want daar zijn vrienden voor,
dan ben ik je verlossende licht.
Mijn zon wordt donkerder dan de maan,
en mijn tranen zijn zo'n gewicht.
Naar jou is waar ik naartoe zal gaan,
want jij bent mijn verlossende licht.
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Vrijdag, december 10, 2004 12:03 |
| Wederzijdse vriendschap (?). Of proef ik toch niet meer ;=). Mooi. Liefs / sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Angell.Eyess | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 10 december 2004 | ||
| Thema's: | ||