Te lang gewacht, alles opgepropt
Het te lang opgepropt, ik wil het niet meer verschuilen..
Te lang gewacht, ik kan alleen nog huilen..
Het heeft te lang geduurd, niet maar heel even..
ik weet het even niet, wat ik moet met dit leven..
Ik weet niet precies wat het was, het was allemaal gezellig, tot dat ik het verdriet in mezelf las..
ik kan alleen nog maar huilen..
het lukt me niet meer om het te verschuilen
Te lang gewacht, ik kan alleen nog huilen..
Het heeft te lang geduurd, niet maar heel even..
ik weet het even niet, wat ik moet met dit leven..
Ik weet niet precies wat het was, het was allemaal gezellig, tot dat ik het verdriet in mezelf las..
ik kan alleen nog maar huilen..
het lukt me niet meer om het te verschuilen
Reacties op dit gedicht
| Goldenmoonlight: | Dinsdag, december 14, 2004 19:05 |
| Wat een mooi, maar verdrietig gedicht. Voel je je nog steeds zo? wil je veel sterkte wensen. | |
Over dit gedicht
| Auteur: karlijn | 
|
|
| Gecontroleerd door: klitty | ||
| Gepubliceerd op: 13 december 2004 | ||
| Thema's: | ||