Ooit samen?
Ooit samen?
Onze eerste woorden,
die lijden tot een gesprek.
Aan gespreksstof geen gebrek.
Door jou bevind ik me in andere oorden.
De glinsterende ster in het holst van de nacht,
doet me denken aan jou,
zo'n uitstralende kracht,
een gasbol die alles warmhoudt in de kou.
Liefde met als basis ons contact via de geest,
houden van mekaar om wie we zijn,
delen van vreugde en feest,
delen van verdriet en pijn.
Balancerend op het smalle koord,
baan ik me een weg door het leven.
Ogenschijnlijk kalm en ongestoord,
en binnerkort klaar om mezelf aan jou te geven.
Verlangend kijk ik de toekomst aan,
door te vechten voor elkaars liefde
zie ik ons op een dag gelukkig en tevreden
samen door het leven gaan.
Liefs Iris
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Dinsdag, januari 11, 2005 14:56 |
| een herkenbare liefde! al word je 100 jaar maar eens .... liefs--hiljaa-- |
|
| dicky dik: | Woensdag, december 22, 2004 22:30 |
| Een prachtig geschreven gedicht iris heel mooi | |
| George : | Dinsdag, december 14, 2004 22:52 |
| Wat een mooi gevoelig gedicht liefste. Dank je. Kusss George |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Iris | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 14 december 2004 | ||
| Thema's: | ||