Sofie

Je mooië zwarte haren,
je ogen als satijn.
Je mond spreekt duizend talen,
en ik mocht bij je zijn.

Ik wilde zo graag liefde,
van jou verwacht ik die,
Ik moest het weer verklooten,
ik schaam me als ik je zo zie.

Ik hoopte op een uurtje,
gezellig zijn bij jou.
Ik verkloote het alweer,
en ik vind diep berouw.

Met berouw heel je het niet,
sorry zeggen dat doet pijn.
Maar één ding moet je weten,
Ik wil de ware voor jou zijn.

Ik weet ik verdien jou niet,
maar geef me nog één kans.
Ik zal hem niet verklooten,
ik zal slagen met alle glans.

Geloof, hoop en liefde,
je zult het vaker horen.
God heeft mij vergeven,
in Jezus opnieuw geboren.

Ik vraag aan jou één kans,
ik heb het niet verdient.
Maar laat me wel eens weten,
kan het meer zijn als alleen vriend?

Mi stima buu pasemper!
Dushi je bent pasemper mi bida!

-KUS-