Schril contrast
Het bos waar ik nu ben
Het meer waaraan ik zit
Ze liggen er vredig bij
Een schril contrast
Deinend op de golven
Van mijn steeds van gedachten
Veranderende gedachten
Denkend aan het verre niks
Starend in het immense alles
Bos, water, bomen, gras
Alles is in beweging
Groots groeiend
Boven zichzelf uit
Ook ik ben stilzittend
In beweging
Maar het voelt
Als een neerwaartse spiraal.
Het meer waaraan ik zit
Ze liggen er vredig bij
Een schril contrast
Deinend op de golven
Van mijn steeds van gedachten
Veranderende gedachten
Denkend aan het verre niks
Starend in het immense alles
Bos, water, bomen, gras
Alles is in beweging
Groots groeiend
Boven zichzelf uit
Ook ik ben stilzittend
In beweging
Maar het voelt
Als een neerwaartse spiraal.
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Donderdag, december 16, 2004 08:33 |
| Als je je 'neerwaarts' blijft voelen gaan, zul je inderdaad niet meer kunnen 'groeien'. Dus geef het een plekje en kijk weer omhoog. Liefs / sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Urias | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 december 2004 | ||
| Thema's: | ||