Het spijt me...
Het spijt me,
Voor al die keren dat ik je pijn heb gedaan,
Het spijt me,
Voor al die keren dat ik tegen je schreeuwde…
En het spijt me,
Voor die ene keer dat ik je niet meer kende,
Het spijt me,
Voor die ene keer dat ik je negeerde…
En het spijt me ook,
Van alles wat ik heb gezegd,
En het spijt me,
Van alles wat ik heb gedaan…
Het spijt me echt,
maar wij horen niet bij elkaar,
Het spijt me liefje,
Dus laat me nu maar gaan…
Reacties op dit gedicht
| Madelonnetje: | Donderdag, december 16, 2004 20:59 |
| suoer gedicht!!! geen woorden voor... | |
| *mistory*: | Donderdag, december 16, 2004 15:57 |
| Super gaaf en mooi gedicht. | |
| naadje: | Donderdag, december 16, 2004 15:55 |
| ej mooi vertaald ma begrijp ook da voor die andere persoon moeilijk is om je te laten gaan dus negeer hem/haar niej ff afstand is okej ma niej negeren geef hem de tijd om het te verwerken |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ~AnnalieY~ | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 16 december 2004 | ||
| Thema's: | ||