Voor eventjes zonder verdriet...
“Voor eventjes zonder verdriet,
Niet weten hoe het is om te verliezen,
Maar niemand die het ziet,
Ware liefde over liefde te kiezen...”
Dát waren de woorden die ze zei,
Ze wist niet eens waar ze het over had,
Ze had het over jou, jij en mij,
Maar toch waren het dié woorden die ze vergat...
Ze wou het toch zo graag zeggen,
Maar woorden haalde ze door elkaar,
Dus hield ze haar mond, zei niks meer,
Maar niemand lette op haar...
Niemand die wist wat ze bedoelde,
Maar niemand die het ook maar wou proberen,
Want het enige wat ze eigenlijk wou zeggen was:
Zouden jullie mij die woorden kunnen leren...
Maar niemand die het ooit had geweten,
Niemand die wist wie ze was,
En toen ik vanochtend de krant open sloeg,
Was ik verbaasd door wat ik toen las:
Een meisje nog zo klein,
Niet de kans gehad om te leven,
Niemand die eigenlijk weet wie ze is,
Maar we hebben haar aan God moeten geven...
Reacties op dit gedicht
| Nathan: | Woensdag, augustus 31, 2005 21:23 |
| Heel mooi gedicht met een droeve ondertoon. Maar dat laatste zinnetje, kan heel veel rust geven. | |
| *Cheseri*: | Maandag, januari 03, 2005 18:11 |
| wauw! j schrifjt wel heel mooi! | |
| Twisted Angel: | Vrijdag, december 17, 2004 14:03 |
| onwijs mooi gedicht =) sterkte ermee xxxTwisted |
|
| roos_2: | Vrijdag, december 17, 2004 13:37 |
| aan god moeten geven, dit kind had recht op een leven . ze zeggen vaak god heeft er een bedoeling mee , sorry maar dat gaat er bij mij niet in.sterkte kussss knuffel liefs roos. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ~AnnalieY~ | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 17 december 2004 | ||
| Thema's: | ||