Wat is er toch allemaal aan de hand..
Steeds voel ik me zo rot..
Mijn verdriet wil maar niet aan de kant..
En beetje bij beetje gaat mijn leven kapot..

Vandaag is er ook weer vanalles gebeurt..
Wanneer gaat de zon weer schijnen..?
Wanneer word mijn leven in gekleurt..?
Wanneer gaat mijn verdriet verdwijnen..?

Ik weet het echt niet meer..
Ik weet ik moet niet meer snijden..
Maar toch gebeurt het steeds weer..
Het voelt fijn.. Om iets scherps.. Over je heen te laten glijden..

Ik heb weer ruzie met mijn vader..
Ik doe zoveel dingen fout..
Ik maak iedereen steeds kwader..
Totdat er niemand meer van me houdt..

Bij sommige mensen heel erg onzeker en verlegen..
Bij andere juist gewoon heel open..
Maar ja.. Wat doe je er dan tegen..?
Dat is niet zomaar 1-2-3 afgelopen..

Het gaat gewoon allemaal helemaal mis..
Ik ga niet echt de goede richting in..
Dat is toch het gene.. waar ik me niet in vergis..
Is dit nu bijna het einde..? Of is dit pas het begin..?

Ik kan mijn tranen niet eens laten stromen..
Ookal ben ik helemaal alleen..
Als het niet uitkomt.. Willen ze alleen maar komen..
Als ik wel eens wil huilen.. Komt er geen één..

][Gister geschreven..][