Uitkleden
Je mag me uitkleden
Zover je wilt
Je mag alles van mij zien
Ik vertrouw je
Je bent mijn zielsverwant
Mijn levenspartner, misschien
Maar pas op
Mijn naaktheid kan je raken
Je pijn doen
Ga niet te ver
Het zal aan je handen branden
Je langzaam van me afstoten
En aan je geweten vreten
Reacties op dit gedicht
| Miriam Cooijmans: | Woensdag, december 22, 2004 21:54 |
| Dit gedicht is niet figuurlijk bedoelt. Ik bedoel het als kijken in mijn hart. Ik ben dus niet lelijk ofzo :) | |
| Hans Winter: | Woensdag, december 22, 2004 21:34 |
| ook wat pijnlijk moet zijn, is van samen te maken, alleen in dit elkaar raken ben je echt geweten, welkom gebleven. hans |
|
| lindeke: | Woensdag, december 22, 2004 21:32 |
| wa skeelt er dan met je lijf??? je bent net zolak iemand anderz n gwnuh mens of je nu dik of mager bent of je nu mooj of lelijk bent je schoonheid ziet binnen in!!! xxxjes |
|
| bent: | Woensdag, december 22, 2004 18:39 |
| Pijnlijk... | |
| Oorlam: | Woensdag, december 22, 2004 15:27 |
| bitter rakend | |
Over dit gedicht
| Auteur: Miriampiej | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 22 december 2004 | ||
| Thema's: | ||