Winter
winter
de takken
kaal en koud
steken af
tegen de in
schemer gehulde lucht
als grillige armen
bewegen ze
heen en weer.
de struiken fijngetakt
zijn met witte rijp beijzeld
De wind
houdt zich gestadig stil
zodat
bij het minste takgetril
het kristallen kunstwerk
zal breken.
koning winter
heerst
buiten
en wij
sluiten onze gordijnen
voor de ruiten.
Over dit gedicht
| Auteur: jackie lokker | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 24 december 2004 | ||
| Thema's: | ||