Onopvallend
En dan sta ik voor je
niet als persoon
maar als iets anders
herkenbaar ben ik gebleven
In het licht of het duister
aan de binnenkant van je ogen
waar je me beter herkent
dan op plaatsen waar ik word verwacht
Antwoorden op vragen geef ik zelden
praat in gedachtes de mijne
niet de jouwe
die onbereikbaar zijn geworden
Omdat je me niet herkende
toen ik bij je was
niet vleselijk
maar in geschreven woorden
Reacties op dit gedicht
| hadassah: | Dinsdag, januari 04, 2005 13:51 |
| Er zijn maar weinig mensen die zo goed kunnen schrijven als jij... | |
| sunset: | Dinsdag, januari 04, 2005 12:11 |
| Deze is schitterend. Liefs / sunset |
|
| *Cheseri*: | Dinsdag, januari 04, 2005 00:48 |
| wauw!! liefs,, |
|
| Raira: | Dinsdag, januari 04, 2005 00:45 |
| Ik vind dit echt een geweldig mooi gedicht je hebt precies dat verwoord waar alles zonder woorden te vinden en te voelen is complimenten liefs Raira |
|
| Bieke: | Dinsdag, januari 04, 2005 00:37 |
| Mystiek maar prachtig. Liefs Bieke, |
|
| Peter van der Linden: | Dinsdag, januari 04, 2005 00:34 |
| Mysterieus, ja. Met diepgang. En heel mooi. Welterusten, Peter. |
|
| Fri..: | Dinsdag, januari 04, 2005 00:21 |
| wow.. inderdaad poëtisch mooi verwoord en mysterieus.. zeer mooi Liefs, Frida |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 04 januari 2005 | ||
| Thema's: | ||