Ik loop daar, met een hart dat een onrustig ritme heeft,
met een roos in mn hand, die mij als enige wat bescherming geeft.
Ik ben bang, bang voor wat ik zometeen voor me ga zien,
nu kan ik nog weg, nu is er nog niemand die mij hier heeft gezien.
Maar het heeft lang genoeg geduurt voordat ik hier gekomen ben,
alles is rustig en stil, elke voetstap hoor je op de weg die ik zo goed ken.
Me hart blijft maar harder en harder bonken, nu ook al in mijn keel,
nog even en ik draai mij om, dit alles word mij te veel.
Dan bedenk ik en zie ik voor me, voor wie ik dit allemaal doe,
ik doe dit voor mijn lieve vriend, ik ben nu op weg naar zijn graf toe.
Langzaam kom ik steeds meer in de buurt, met de roos in mijn hand,
Ik wod langzaam wat rustiger en loop door langs de rand.
ik ben aangekomen op de plek, hier ligt mijn vriend van wou ik houd,
Ook al is dit zo moeilijk, ik doe dit alles voor mijn lieve vriend, van goud.
Ik neem de roos in mijn hand en leg hem voorzichtig neer,
tranen stromen over mijn wangen, een poos blijf ik kijken, dan neem ik afscheid, tot de volgende keer...