Wandelend langs de oeverloosheid
Wandelend langs de oeverloosheid
Ik zie het einde niet meer
Ben vergeten wie ik was
Tussen oude ruïnes vind ik
Mijn levenspuzzel – kapot
Het zal dan licht zijn hier
Maar de schaduw is te groot
Grijze zware stralen adem
Verwarring van mijn hart
Tussen het groenste vinden
Ligt niets wat ik nog zoek
Ik loop maar en loop maar
Alle mist weerlegt mijn pad
Ik wandel langs oeverloosheid
Het is tranend water om mij heen
Ik ben bang voor het hele ‘komen’
Maar kan de rest niet laten gaan
Over dit gedicht
| Auteur: Butterfly | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 05 januari 2005 | ||
| Thema's: | ||