Hoe ze ooit haar onschuld verloor..
Ik zou graag in de spiegel willen kijken,
En dan kunnen zeggen dat ik tevreden ben,
Met hetgeen wat ik zie, maar het enige wat ik zie,
is een meisje die ik niet eens ken...
Een spiegelbeeld die laat zien,
Wat ze ooit allemaal heeft meegemaakt,
Een lichaam vol met bulten en lidtekens,
Maar het is net of het haar niet meer raakt...
Ik zou zo graag een meisje willen zien,
Met een glimlach van oor tot oor,
Maar ze kan alleen maar aan het verleden denken,
Aan hoe ze ooit haar onschuld verloor...
En nu kijk ik weer in de spiegel,
En zie ik dat meisje daar zo staan,
Met tranen die maar blijven komen,
En het enige waar ik nog aan kan denken is:
Waarom hebben ze mij dit aangedaan?
Reacties op dit gedicht
| Nathan: | Woensdag, augustus 31, 2005 21:29 |
| Die waarom vraag zal wel nooit beantwoord worden. Maar één ding weet ik super zeker, ondanks ontzettend veel pijn en verdriet, kan het leven nog heel veel zin hebben :) | |
| sergev2005: | Zondag, januari 09, 2005 22:28 |
| Een beetje verbaasd door het uitblijven van reacties... Een emotioneel gedicht. In de veronderstelling dat dit gedicht een deel van een droevige lijdensweg omvat, wens ik je alvast veel sterkte. Groetjes, Serge |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ~AnnalieY~ | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 09 januari 2005 | ||
| Thema's: | ||