Chemisch evenwicht
Wat ik niet kan zeggen
en wat ik bedoel,
is wat ik niet kan zeggen,
is wat ik voel.
Want jij bent hier en nu
mijn gloeiend levenslicht.
Jij bent elke nacht
een droom waarvoor ik zwicht.
Jij bent elke morgen
liefde op het zoveelste gezicht.
Eeuwig en altijd
mijn chemisch evenwicht.
(liefde kan toch zo luchtig zijn, waarom val ik dan altijd op de onbereikbaren?Absoluut niet eerlijk!)
Reacties op dit gedicht
| friedel: | Zondag, januari 09, 2005 19:41 |
| was even bang voor een 'zwijmelliefdesgedichtje'. Gelukkig niet. Hij heeft iets dat je er niet helemaal overheen kan lezen, maar dat je toch heel eventjes terugkijkt wat er ook alweer precies stond. Wel dus dat je terug wil lezen. Leuk en 'anders' geschreven. en echt...ooit komt er een dag :0) ook al heb je daar nu niet zo veel aan misschien. |
|
| moowtjuh: | Zondag, januari 09, 2005 18:53 |
| Mooi geschreven! Vooral naar waarheid ;) K ken je probleem =D Apart gedicht trouwens... maar wel heel mooi! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Tetraëder | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 09 januari 2005 | ||
| Thema's: | ||