Eenzaamheid
Ik sta in de wereld aan de zijlijn,
ik neem geen deel meer aan het leven.
Zal het ooit nog anders zijn?
Ik heb het allang opgegeven.
Zoveel mensen om me heen,
waardoor ik mij heb laten verdringen.
Ik ben nu helemaal alleen,
ik laat mij door niemand meer omringen.
Maar de eenzaamheid die snijd,
wat je zo diep raakt,
alle tederheid van iemand ben je kwijt.
Helemaal alleen zijn,
een mens is daarvoor niet gemaakt....
ik neem geen deel meer aan het leven.
Zal het ooit nog anders zijn?
Ik heb het allang opgegeven.
Zoveel mensen om me heen,
waardoor ik mij heb laten verdringen.
Ik ben nu helemaal alleen,
ik laat mij door niemand meer omringen.
Maar de eenzaamheid die snijd,
wat je zo diep raakt,
alle tederheid van iemand ben je kwijt.
Helemaal alleen zijn,
een mens is daarvoor niet gemaakt....
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Donderdag, januari 13, 2005 11:08 |
| Je zegt het zelf. Dus stel je open en geef. Onvoorwaardelijk. Eerst dan zul je ook krijgen. Herkenbaar. Liefs / sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Aniana | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 13 januari 2005 | ||
| Thema's: | ||