altijd!!
Altijd als ik je nodig had was je er niet
nooit kwam je opdagen,
dat deed me veel verdriet
ik wou nog zoveel aan je vragen,
maar antwoorden gaf je me niet
ik zette het mes tegen mijn pols
ik kon het niet meer vermijden
ik hoorde me zelf snikken
ik voelde het mes snijden
ik zag het bloed stromen
en ik wist dat mijn dood zou komen
ik kon mezelf niet meer verdragen
en vroeg me af "kom je met mijn begravenis wel opdagen?"
Ik voelde nog nauwelijks de pijn,
en verloor toen langzaam mijn bewustzijn
*Vaarwel!*
nooit kwam je opdagen,
dat deed me veel verdriet
ik wou nog zoveel aan je vragen,
maar antwoorden gaf je me niet
ik zette het mes tegen mijn pols
ik kon het niet meer vermijden
ik hoorde me zelf snikken
ik voelde het mes snijden
ik zag het bloed stromen
en ik wist dat mijn dood zou komen
ik kon mezelf niet meer verdragen
en vroeg me af "kom je met mijn begravenis wel opdagen?"
Ik voelde nog nauwelijks de pijn,
en verloor toen langzaam mijn bewustzijn
*Vaarwel!*
Reacties op dit gedicht
| roodroosje: | Zaterdag, januari 15, 2005 12:25 |
| Ik ben blij te weten dat et niet gelukt is, anders zou je dit gedichtje niet kunnen schrijven.. Echt mooi! en k hoop dat et snel of ondertussen al weer wat beter gaat! Veel liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Luv_You_Boii_ | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 15 januari 2005 | ||
| Thema's: | ||