ik weet wel, dat Jij het bent.
een vergeten glimlach
in een oogopslag verdwenen
twee vreemden.
beide starend
stiekem naar elkaar,
een vervaagde band.
trekkend aan beide kanten.
geforceerd tot kapotte stukken.
puzzelend met superlijm,
gewenning van het verleden.
denken aan het heden,
een doordringende blik,
elkaar nog niet geheel vergeten.
ik weet wel, dat Jij het bent.
in een oogopslag verdwenen
twee vreemden.
beide starend
stiekem naar elkaar,
een vervaagde band.
trekkend aan beide kanten.
geforceerd tot kapotte stukken.
puzzelend met superlijm,
gewenning van het verleden.
denken aan het heden,
een doordringende blik,
elkaar nog niet geheel vergeten.
ik weet wel, dat Jij het bent.
Reacties op dit gedicht
| anne(16): | Maandag, januari 17, 2005 13:22 |
| Wow.. heel mooi geschreven en zo ontzettend herkenbaar... Liefs Anne |
|
Over dit gedicht
| Auteur: stefanieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 16 januari 2005 | ||
| Thema's: | ||