cafe van eenzaamheid
Daar zit ze dan
Alleen
Niet gerekend op
Mensen die niet kwamen
Daar zit ze dan
Stil eet ze
In rust
Daar zit ze dan
Niet op de normale plek
Deze keer
Waren er andere mensen
Daar zit ze dan
Zegt niet veel
Daar zit ze dan
Alleen te zijn
Zichzelf verdriet doend
Met eenzaamheid
In diepe pijn
Reacties op dit gedicht
| Iljovar: | Dinsdag, januari 18, 2005 20:53 |
| de pijn snijdt ditmaal aan twee zijden. Of drie. Liefs, |
|
| Guilty: | Zondag, januari 16, 2005 18:51 |
| De volgende keer dan bel je me gewoon op om te komen, ik wil niet dat je je eenzaam voelt. Deal? | |
| Lieverdje: | Zondag, januari 16, 2005 16:26 |
| Kan me haar best inbeelden! Prachtig verwoord! Liefs |
|
| Boudaatje: | Zondag, januari 16, 2005 15:45 |
| Zo'n eenzaame gedicht...het gevoel die eruit komt is snijdend. liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ike | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 16 januari 2005 | ||
| Thema's: | ||