Met een glas drank in de hand, schrijft zij een gedicht
waarin ze anderen van diverse misbruiken beticht

Zij vindt dat er vertrouwen wordt geschaad en haar gevoel staat vast
zij wil weg uit dit gezin, ze voelt zichzelf als een last

Ze beweert in eerdere gedichten dat er sprake van ontkenning is
en schrijft dat alles te laat is en dat ze dit ervaart als een gemis

Stomdronken wordt ze thuisgebracht, daar zit ze echt niet mee
vervolgens schrobt moeder ’s nachts de onder gespuugde wc

Krijgt moeder naast klappen in het gezicht van alles naar haar hoofd
en wordt moeder door gesprekken dikwijls van haar nachtrust beroofd

Vader, dronken op familiebezoek, hij spuugt de boel onder en valt
moeder ruimt op, de planten, de kamer, terwijl hij onzinnig lalt

Ze brengt het gezin veilig naar huis, zelf beseft ze het dan nog niet
hoe zij wordt beloond voor haar zorg, zij wordt overmand door verdriet

Zij heeft dikwijls voor haar leven moeten vechten maar ze had nog een doel
stond er destijds ook alleen voor, geen luisterend oor voor haar angst en gevoel

Moest toen alles in haar eentje verwerken, dat deed enorm zeer
nooit uitgesproken, een doofpot en dat overkomt haar nu weer

Ze stond toch altijd klaar voor een ander, deze moeder zou er altijd voor hen zijn
ook al stonden men nooit open voor haar angst, verdriet en pijn

En terwijl ze hoopte dat ze voor haar ook door het vuur zouden gaan
laat juist haar gezin, haar belangrijkste bezit, haar weer staan

Meerdere malen is zij door mensen of geliefden in de steek gelaten
maar dit was de doodsteek en die verwoest nu haar leven

Ze zou wel willen, weg van al die mensen om haar heen
want ondanks al dat volk is zij zo enorm alleen

Ze kan het niet meer en zal ook niet meer voor haarzelf of anderen vechten
omdat zij dit te vaak met pijn in haar hart moest beslechten

Haar leven heeft totaal geen zin meer, laat haar daarom nu maar gaan
want ze kan het niet nog een keer opbrengen, er wéér alleen voor te staan