Breuk
Een breuk
Nee niet de breuk zoals bij een aardbeving,
Ik bedoel een breuk tussen 2 mensen, oneindig diep
Onmogelijk te helen.
Een breuk
Een die je niet ziet aankomen
Toch is hij daar ineens, en veroorzaakt
Zoveel pijn.
En waarom is er die breuk?
En waarom laat je hem zo diep gaan?
Geen enkele kans geef je het om het terug
Minder diep te maken
Ik voel me wegzakken
Samen met die breuk
Naarmate hij wordt vergeten, zal ik
Ophouden met bestaan
Nee niet de breuk zoals bij een aardbeving,
Ik bedoel een breuk tussen 2 mensen, oneindig diep
Onmogelijk te helen.
Een breuk
Een die je niet ziet aankomen
Toch is hij daar ineens, en veroorzaakt
Zoveel pijn.
En waarom is er die breuk?
En waarom laat je hem zo diep gaan?
Geen enkele kans geef je het om het terug
Minder diep te maken
Ik voel me wegzakken
Samen met die breuk
Naarmate hij wordt vergeten, zal ik
Ophouden met bestaan
Reacties op dit gedicht
| Will Hanssen: | Zondag, januari 23, 2005 13:46 |
| Heel erg droevig dit gedicht maar wél erg mooi verwoord je verdrietige gevoel.....je bent er nog ..en aleen jij kan wat maken van je eigen leven en ik zou zeggen: maak er wat moois van! Succes, hoor. Liefs, Will |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Jelter Van der Heyden | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 23 januari 2005 | ||
| Thema's: | ||