Het leven is moeilijk...
Het is voor mij moeilijk in woorden uit te drukken, maar ik wil het graag kwijt!
Op papier staat het al zo lang...Ik wil dit graag delen, maar het is zo moeilijk...
Ze zeggen wel eens dat pubers altijd zo koppig zijn
Maar kunnen ouders niet precies hetzelfde zijn?
Ik ben de laatste tijd veranderd
Van een drukke, vrolijke, goedlachse meid
Naar een stille, teruggetrokken hoopje
Waarom moet het nou zo gaan?
Het is voor mn omstanders zo makkelijk om te zeggen
Dat ik erover moet gaan praten
Maar hoe moet ik dit uitleggen?
Ze hebben gewoon zelf niets in de gaten
Ik hou zo verschrikkelijk veel van hen
Maar ze zien het gewoon niet
Ben nog geen minuut thuis en tieren dat ze doen!
Dat doet mij zoveel verdriet
Ik weet niet of ik het nog lang volhou
Elke dag in deze situatie te komen
Ik heb zoveel rauw
Mijn hart is totaal gebroken!
Weggaan is ook geen optie...
Waar moet ik heen in deze tijd?
Ik baal gewoon van m'n leven
Maar een meid van 16 moet toch noig geen genoeg hebben van haar bestaan op aard?
Ze zeggen wel eens dat iedereen een doel heeft in het leven
Maar wat is de mije dan?
Ik heb het nog niet gevonden
En als het zo doorgaat,zal ik het ook nooit vinden
Dit is geen leven zo
Het leven is zo verdomde moeilijk!
Ik geloof dat er een God is
Maar waarom kan Hij mij dan niet helpen?
Ik zit nu al 5 jaar in deze situatie
Asjeblieft...Als er iets is, laat het me helpen!
Op papier staat het al zo lang...Ik wil dit graag delen, maar het is zo moeilijk...
Ze zeggen wel eens dat pubers altijd zo koppig zijn
Maar kunnen ouders niet precies hetzelfde zijn?
Ik ben de laatste tijd veranderd
Van een drukke, vrolijke, goedlachse meid
Naar een stille, teruggetrokken hoopje
Waarom moet het nou zo gaan?
Het is voor mn omstanders zo makkelijk om te zeggen
Dat ik erover moet gaan praten
Maar hoe moet ik dit uitleggen?
Ze hebben gewoon zelf niets in de gaten
Ik hou zo verschrikkelijk veel van hen
Maar ze zien het gewoon niet
Ben nog geen minuut thuis en tieren dat ze doen!
Dat doet mij zoveel verdriet
Ik weet niet of ik het nog lang volhou
Elke dag in deze situatie te komen
Ik heb zoveel rauw
Mijn hart is totaal gebroken!
Weggaan is ook geen optie...
Waar moet ik heen in deze tijd?
Ik baal gewoon van m'n leven
Maar een meid van 16 moet toch noig geen genoeg hebben van haar bestaan op aard?
Ze zeggen wel eens dat iedereen een doel heeft in het leven
Maar wat is de mije dan?
Ik heb het nog niet gevonden
En als het zo doorgaat,zal ik het ook nooit vinden
Dit is geen leven zo
Het leven is zo verdomde moeilijk!
Ik geloof dat er een God is
Maar waarom kan Hij mij dan niet helpen?
Ik zit nu al 5 jaar in deze situatie
Asjeblieft...Als er iets is, laat het me helpen!
Reacties op dit gedicht
| Oxana: | Vrijdag, januari 28, 2005 21:40 |
| haay meissie...wat toevallig dat ik gister nou net een gedicht geschreven heb met waar ook in staat dat ik me afvraag wat mijn doel ik:S vreemd... maar daar hebben we het nu niet over ... je weet dat ik er altijd voor je ben... maar ik kan begrijpen dat het moeilijk voor je is... praten dat gaat niet makkelijk... vooral als je het gevoel hebt dat er niemand voor je is... maar meid geloof me ik ben er voor jou... want ik ... echt waar zus.. ik geloof echt in jou!!!.... ik hoop s |
|
| Dirk Hermans: | Vrijdag, januari 28, 2005 08:18 |
| ja leven is niet altijd even fijn zo hebben wij de laaste dagen ook gemerkt mijn schoonzus is overleden op jongen leeftijd en laat 2 kinderen achter en haar lieve man jij heb dat mooi verwoordt en neergezet groetjes Dirk |
|
| pastatje: | Donderdag, januari 27, 2005 16:12 |
| hooi....ik laat meer dingen achter dan waar ik nie van houw dan dinge waar ik wel van hou maar door mense die van me houde heb ik ut nie gedaan....ma kvoel me nogsteeds niet blij:( | |
| Brenda: | Donderdag, januari 27, 2005 15:34 |
| Ik heb al vele gedichten geschreven, maar ben een tijdje gestopt. Misschien ken je me daar van? kus |
|
| ILse Bruintjes: | Donderdag, januari 27, 2005 15:26 |
Hoi hoi BRenda Je naam komt me heel bekend voor ( tja datkan) Ik weet zeker dat het ooit weer goed komt met jou Je zit nu effe in wat moelijke tijden Maarre.... Er zijn vast momenten dat je het leven aan kan meiske IK heb hetzelfde meegemaakt NU gaat het beter met mij ook dankzij me goede medicijnen die ik nu heb Geniet van de dingen die je leuk vind om te doen Zo te lezen doe je veel huishoudelijkewerkzaamheden probeer ook eens wat andere leu |
|
| Brenda: | Donderdag, januari 27, 2005 15:01 |
| Ik heb al zoveel meegemaakt...Ik zorg elke dag dat het huishouden draaiend blijft, door eten te koken, stofzuigen, wassen, ramenlappen...Het is gewoon moeilijk, ik zou neit weten wat ik beter moet doen?!! | |
| Jannie Hoogendam: | Donderdag, januari 27, 2005 14:11 |
| Lieve Brenda, je bent 16 jaar en je echte leven moet nog beginnen...Toon dat je geen klein kind meer bent en praat toch met je ouders...leg uit hoe jij het voelt...Ik tier ook wel eens tegen jongens van 23 en 26, maar wij praten er wel over en dan begrijp ik hen ook heel goed...ouders hebben niet altijd gelijk en " kinderen" weten minder door nog geen levenservaring te hebben...Leer van elkaar...! Probeer je in de ander ook te verplaatsen en vice versa knuffel en toost Jannie |
|
| CarpeDiem: | Donderdag, januari 27, 2005 14:10 |
| Lieve Brenda, ik denk dat ik wel weet hoe je je voelt. Helaas heb ik me ook lang zo gevoeld. Maar geloof me, het komt goed, echt! Meestal zul je niet veel hulp krijgen van anderen en moet je het uiteindelijk toch zelf doen. Maar probeer ook de mooie dingen van het leven te zien en blijf op komen en vechten voor jezelf. Er komt een tijd dat je gelukkig zult zijn en een mooi leven zult hebben. Misschien heb je er iets aan om eens met een psycholoog te praten, mij heeft het goed geholp |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Brenda | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 27 januari 2005 | ||
| Thema's: | ||