Klein kind
Klein kind,
dat luistert naar de wind.
Je bent totaal overstuur,
wordt voortdurend begluurd.
Geen woord van troost,
in je grote nood.
Je kon niet naar ma,
ook niet naar pa.
Er is geen enkel mens,
die hoort je wens.
Je was zo levendig en blij,
tot zij kwamen voorbij.
Nu zit je daar stil
en de nacht is kil.
Door pijnen verkrampt,
vol angst en smart.
Kom kind ik neem je mee,
samen komen we er wel doorheen.
dat luistert naar de wind.
Je bent totaal overstuur,
wordt voortdurend begluurd.
Geen woord van troost,
in je grote nood.
Je kon niet naar ma,
ook niet naar pa.
Er is geen enkel mens,
die hoort je wens.
Je was zo levendig en blij,
tot zij kwamen voorbij.
Nu zit je daar stil
en de nacht is kil.
Door pijnen verkrampt,
vol angst en smart.
Kom kind ik neem je mee,
samen komen we er wel doorheen.
Reacties op dit gedicht
| Elly: | Zondag, juli 22, 2001 01:34 |
| Laat je maar horen Olivia het is nooit te laat...je uiten is een eerste stap en weet je je komt er wel. Liefs Elly xxx |
|
| Marissa: | Zaterdag, juli 21, 2001 17:17 |
| Mooi en het is gevoel is echt goed aangegeven.... Als mensen geen woorden van troost geven, wat zijn zij dan waard? -x--x--x- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: brunclair | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 21 juli 2001 | ||
| Thema's: | ||