Doof mijn vuur uit
Het zout dat je smeet
Op de wonden van mijn ziel
Van die pijn heb jij geen weet
Toen jij me duwde en ik viel
Doof mijn vuur uit
Het is afval dat nu brandt
Ik voel het prikken op mijn huid
Op die plek lag ooit jouw hand
Op de wonden van mijn ziel
Van die pijn heb jij geen weet
Toen jij me duwde en ik viel
Doof mijn vuur uit
Het is afval dat nu brandt
Ik voel het prikken op mijn huid
Op die plek lag ooit jouw hand
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Donderdag, februari 03, 2005 11:18 |
| Wohw! Ondanks het voelbaar verdriet, prachtig verwoord. Liefs / sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: daze | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 03 februari 2005 | ||
| Thema's: | ||