een poort van winterbomen
Grijze lucht strekt zich uit
Ik zie het, tussen kale takken
In een poort van winterbomen
Eenzaamheid van een fietser
Alleen rijdend over een weg
Verdriet uitstralend
Een wand van glas lijkt
Tussen mij en anderen te staan
Alles doet zeer, wat er ook gebeurt
Onbegrip staat voorop
In een moeilijke tijd die zonder
Aankondiging is gekomen
Drukte komt overal vandaan
Alsof ik het allemaal aan zou kunnen
Maar dat kan ik niet
Niet nu
Reacties op dit gedicht
| Manic Manja: | Vrijdag, februari 04, 2005 21:36 |
| herkenbaar..heel herkenbaar jammergenoeg.. kan je enkel sterkte wensen.. Liefsx Manja |
|
| Fri..: | Vrijdag, februari 04, 2005 18:49 |
| ik hou van jouw stijl:) en van je verwoordig blijf schrijven please:) hihi Liefs, Fri |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ike | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 04 februari 2005 | ||
| Thema's: | ||