realiteit
Realiteit
Aan de rand van mijn bestaan
zie ik een panorama
Mijzelf op de rots van liefde en geluk
tegen een achtergrond van de zwarte werkelijkheid
Ik vecht en schop tegen mijn bestaan
blij te weten dat mijn rots niet wankelt
Aan het eind van mijn zichtsveld
keer ik mijn blik en persoonlijkheid
Mijn rots wankelt en valt
ik val mee naar de oneindige horizon
Aan de rand van het panorama
zie ik mijn bestaan
Getekend door grote leegte
en onpersoonlijkheid
Aan de rand van mijn bestaan
zie ik een panorama
Mijzelf op de rots van liefde en geluk
tegen een achtergrond van de zwarte werkelijkheid
Ik vecht en schop tegen mijn bestaan
blij te weten dat mijn rots niet wankelt
Aan het eind van mijn zichtsveld
keer ik mijn blik en persoonlijkheid
Mijn rots wankelt en valt
ik val mee naar de oneindige horizon
Aan de rand van het panorama
zie ik mijn bestaan
Getekend door grote leegte
en onpersoonlijkheid
Reacties op dit gedicht
| allbeauty: | Donderdag, februari 10, 2005 19:02 |
| dit gedicht heb ik geschreven met het onzekere van het leven in mijn achterhoofd. we leven met elkaar in een maatschappij die steeds harder en onpersoonlijker wordt... | |
Over dit gedicht
| Auteur: shadow | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 05 februari 2005 | ||
| Thema's: | ||