Waarom niet eens gewoon, gewoon...
Wat is geweest,
En nooit meer zal komen,
Dat is niet meer belangrijk,
En daar denken we niet meer aan...
Wat nog komen moet,
En wat nog een vraag is voor iedereen,
Waar iedereen over droomt,
Maar die gedachten dan weer laten gaan...
En het heden,
Wat moeten we er mee,
Een leven nooit goed genoeg,
Altijd maar veranderen...
En waarom,
Waarom dit alles,
Waarom nooit eens gewoon, gewoon,
Waarom leven voor anderen...?
Reacties op dit gedicht
| IntegraNatura: | Zaterdag, februari 05, 2005 23:53 |
| het sluipt erin.. dat de hele dag met meningen en oordelen bezig zijn.. (zei ik stoer vanuit mijn hermetisch met jazz gevulde cabine ;) kus. en mooi! | |
| flammie: | Zaterdag, februari 05, 2005 21:20 |
| wat geweest is is wel belangrijk t maakt ons bang het maakt ons tot wat we zijn ookal willen we dat niet het heden kan een zegen zijn als je accepteerd hoe het is ( is meoilijk ik kan het ok niet ) leven voor anderen ik wel anderen zijn me namelijk meer waard dan ikzelf ik houd van anderen van mijzelf niet war is het slecht voor anderen te leven en zo toch iets goeds te doen met je leven. | |
| Lievelingetje45: | Zaterdag, februari 05, 2005 21:18 |
| Ik weet het antwoord ook niet! Zeer prachtig verwoord! Liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ~AnnalieY~ | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 05 februari 2005 | ||
| Thema's: | ||