Weer die brug
Ze staat op de vlakte
Al jarenlang mijn boom
Ze is van mij, van niemand anders
In kinderjaren, in menige droom
Je bladerdak is opgepoetst
Het mos is meer dan groen
Ik heb het niet gezien bij ’t komen
Ik ga voor jou niet onderdoen
Waarom sta je daar alleen?
Is dit je vorstendom?
heb jij mij opgezocht
Of was het andersom
Stil is de tocht naar huis
Ik voel je glimlach in mijn rug
Zelfs dorre takken leven
Je gaf me weer die brug
willem
| ***Zij***: | Zondag, februari 13, 2005 16:55 |
| Poeet... | |
| Rien de Heer: | Zondag, februari 13, 2005 15:16 |
| Heel erg mooi en met liefde geschreven. Groetjes, Rien. |
|
| sunset: | Zondag, februari 13, 2005 13:09 |
| Poëtsich, stil-mooi neergezet. Liefs / sunset |
|
| psych: | Zondag, februari 13, 2005 12:45 |
| heerlijk,prachtige zinnen,,,gr,,,psych,,, | |
| Mamke: | Zondag, februari 13, 2005 10:53 |
| Prachtig..... | |
| Paulina: | Zondag, februari 13, 2005 10:42 |
| Zoiets kleins Zoveel betekenis Heel mooi |
|
| Lia : | Zondag, februari 13, 2005 10:31 |
| soms zijn het de kleine dingen die het um doen... liefs, Lia en een fijne zondag! |
|
| Auteur: lommert | ||
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 13 februari 2005 | ||
| Thema's: | ||