Uit mijn serie gevoel: eenzaamheid
Een lege kamer
bijna verlaten
In de hoek zit een meisje
die naar warmte smacht
Haar knieen opgetrokken
haar hoofd liggend in haar handen
Helemaal alleen
wie had dat gedacht
Tranen in haar ogen
gedachten flitsen door haar heen
waarom is ze zo alleen
Niemand die haar pijn verzacht
Starend naar het raam
denkt ze aan de toekomst
Ze moet iets doen
want ze zal uit eenzaamheid wegkwijnen
als ze nog langer wacht
Reacties op dit gedicht
| Sanora: | Zondag, mei 22, 2005 22:01 |
| Ik zit hier in een kamer helemaal verlaten, met mijn knieen opgetrokken, helemaal alleen.. Ik lees jou gedicht en ik voel de tranen in mijn ogen branden.. Kom op meis.. Mooi gedicht. |
|
| Luuk: | Dinsdag, februari 15, 2005 08:32 |
| Prachtig gedicht, vol gevoel... en wat let je, doe er wat aan, je hebt dat zelf in de hand... veel liefs en een knuffel Luuk |
|
| *silliej*: | Zondag, februari 13, 2005 15:32 |
| heel mooi geschreven.. als t over jou gaat, koppie op.. dikke knuff.. veeel liefs,silliej |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ~*Idril*~ | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 13 februari 2005 | ||
| Thema's: | ||