valgevaar
Balancerend op een koord
Hoog boven een ravijn
Het verdriet niet meer aankunnend
Loskomen van de pijn
Stap voor stap leef ik mijn leven
In de pijn van elke dag
Niet meer blij mogen beseffen
Dat ik nog leven mag
Zeg me wie ik ben voor je
Dat geeft het koord meer kracht
Laat het negatieve vervagen
Zodat het leven weer naar me lacht
Zeg dat ik niet meer moet veranderen
En reik me nu je hand
En met een schaar in mijn handen
Ga ik traagjes naar de overkant
Hoog boven een ravijn
Het verdriet niet meer aankunnend
Loskomen van de pijn
Stap voor stap leef ik mijn leven
In de pijn van elke dag
Niet meer blij mogen beseffen
Dat ik nog leven mag
Zeg me wie ik ben voor je
Dat geeft het koord meer kracht
Laat het negatieve vervagen
Zodat het leven weer naar me lacht
Zeg dat ik niet meer moet veranderen
En reik me nu je hand
En met een schaar in mijn handen
Ga ik traagjes naar de overkant
Reacties op dit gedicht
| observer: | Maandag, maart 06, 2006 16:34 |
| vey very nice, mooi hoor |
|
| astrid krijbolder: | Zaterdag, januari 21, 2006 18:07 |
| heel sterk neergezet! sterkte, liefs astrid | |
| Janchay: | Maandag, augustus 29, 2005 20:04 |
| Dit is herkenbaar ! heel mooi geschreven !! |
|
| Hungry: | Donderdag, mei 05, 2005 18:10 |
| heel herkenbaar... | |
| Droomz: | Maandag, maart 28, 2005 12:27 |
| Het is een mooi gedicht. Goede woordkeuzes en mooie zinsbouw, maar... het rijmt. Als je zo'n poëtisch gedicht hebt geschreven komt dat niet mooi uit, vind ik. | |
| milamber: | Woensdag, februari 16, 2005 22:11 |
| stevige stappen als een echte koorddanser, heel mooi geschreven ! | |
Over dit gedicht
| Auteur: rose | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 februari 2005 | ||
| Thema's: | ||