Rand van de afgrond
Er is geen grond meer onder mijn tenen.
Balaserend op de rand van de afgrond.
Ik spreid mijn armen,
leun naar voor
en zet een stap terug,
naar achteren,
naar de veilige aarde.
Het leven is mij meer waard
dan drie seconden
mijn vleugels strekken.
Om vervolgens te pletter te storten
op de, daar beneden
niet zo veilige, aarde.
Balaserend op de rand van de afgrond.
Ik spreid mijn armen,
leun naar voor
en zet een stap terug,
naar achteren,
naar de veilige aarde.
Het leven is mij meer waard
dan drie seconden
mijn vleugels strekken.
Om vervolgens te pletter te storten
op de, daar beneden
niet zo veilige, aarde.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: AlterEgo29 | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 19 februari 2005 | ||
| Thema's: | ||