waar ben je?
nu ik je juist zo nodig heb
waarom ziet niemand
dat een arm, of een
luisterend oor
vaak al genoeg is..
waarom houdt men afstand
als pijn gezien wordt
het verdriet gelezen
in ogen, eens mooie ogen
zoals de jouwe
naief
gelukkig
intens
mijne gemaakt, nep,
pijn,
tranen,
zonder iemand die ze ziet
of wil zien.
zonder iemand die me hoort..
schreeuwen
die me voelt..
slaan
in mijn onmacht
de sneden die ik maak
om m'n woede
pijn, verdriet
kwijt te kunnen
op zoek naar het einde
maar nog geen laatste halte gevonden...