zoals zwanen
treurig kijkend
komt statig een zwaan
langsdrijven
haar sierlijke hals
vol verdriet gebogen
tranen stromen uit haar ogen
ze is alleen, net
als dat dansende
meisje in het wit
eeuwig eenzaam
vol van leegte
lenig bewegend
wachtend op haar
zwarte zwaan
die prachtige jongen
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: ike | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 28 februari 2005 | ||
| Thema's: | ||