Mijn ogen
Mijn ogen waren helder en groen
Totdat mensen mij pijn gingen doen
Nu zijn me ogen rood en vervaagd
Me verstand weer op nul gezet
Niet wetend het mes er weer opgezet
Het bloed weer vloeiend naar de grond
Weer even weg van me gedachtes
Weer even een stukje rust
Weg van mijn pijn en angsten
Het liefst zou ik opgeven
Weg hier ver vandaan
En tog blijf ik leven
Want er zijn mensen die wel om me geven
Totdat mensen mij pijn gingen doen
Nu zijn me ogen rood en vervaagd
Me verstand weer op nul gezet
Niet wetend het mes er weer opgezet
Het bloed weer vloeiend naar de grond
Weer even weg van me gedachtes
Weer even een stukje rust
Weg van mijn pijn en angsten
Het liefst zou ik opgeven
Weg hier ver vandaan
En tog blijf ik leven
Want er zijn mensen die wel om me geven
Reacties op dit gedicht
| -Black-Tears-: | Zaterdag, maart 05, 2005 14:40 |
| Mooi geschreven... Bijna dezelfde naam,, geinig =P Kus | |
| mell..: | Zaterdag, maart 05, 2005 14:37 |
| goed zoo!!! blijf doorgaan!! heeeel erg goed, ik ben trots op je :) en weet je ik ben ook een van die mensen die om je geeft xxxxx mell.. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Black_tears | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 05 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||