te gronde
Ik zit opgesloten hier.
Op de bank, naast me een krat bier.
Mezelf te bezuipen.
'K ben langzaam, maar steeds meer, aftedruipen.
Ik wou naar niemand luisteren, dacht dat ik alles weet.
Was het maar waar dat ik dat deed.
Dan was het nooit zo vergekomen.
Nu kan ik er alleen maar van dromen.
Wie helpt me hier uit.
Voor ik besluit.
Op de bank, naast me een krat bier.
Mezelf te bezuipen.
'K ben langzaam, maar steeds meer, aftedruipen.
Ik wou naar niemand luisteren, dacht dat ik alles weet.
Was het maar waar dat ik dat deed.
Dan was het nooit zo vergekomen.
Nu kan ik er alleen maar van dromen.
Wie helpt me hier uit.
Voor ik besluit.
Reacties op dit gedicht
| André Spekschoor: | Woensdag, augustus 01, 2001 21:25 |
| De enige uitweg. de enige die je uiteindelijk helpen kan.. Jijzelf!! Als je dat voor je zelf weet, ben je al over de helft... sterkte!! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: saskia | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 01 augustus 2001 | ||
| Thema's: | ||